การปรับปรุงพันธุ์พืชรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลก

พืชมีความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนไปได้ในระดับหนึ่งขึ้นอยู่กับความสามารถทางพันธุกรรมของพืชนั้น ๆ หากเป็นการนำพืชจากท้องถิ่นหนึ่งไปปลูกในท้องถิ่นอื่น ส่วนใหญ่จะต้องมีสภาพที่ใกล้เคียงกับท้องถิ่นเดิมอย่างน้อยในช่วงเวลาหนึ่ง และอาจต้องใช้เวลาหลายฤดูกาลที่พืชจะสามารถปรับตัวได้ ในกรณีที่มีความแตกต่างมาก พืชอาจจะไม่สามารถปรับตัวให้เจริญเติบโตต่อไปได้เลย

พืชที่แม้จะเจริญเติบโตอยู่ในถิ่นเดิมก็จะมีการปรับตัวได้เช่นกัน หากมีการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเกิดขึ้นชั่วคราวในช่วงสั้น ๆ หรือเกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไป การปรับตัวในลักษณะนี้อาจเป็นการปรับตัวชั่วคราวโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระดับพันธุกรรม หรืออาจมีการเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อย

ในปัจจุบัน ตัวชี้วัดหลายอย่างแสดงให้เห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลกเกิดขึ้น และแสดงแนวโน้มที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากและเร็วขึ้นเรื่อย ๆ นักวิทยาศาสตร์มีความกังวลว่าพืชหลายชนิดโดยเฉพาะพืชอาหารอาจจะไม่สามารถปรับตัวรับกับสภาพที่เปลี่ยนแปลงไปได้ทันซึ่งอาจส่งผลต่อชีวิตความเป็นอยู่ของมนุษย์เอง จึงได้ศึกษาการใช้เทคโนโลยีชีวภาพในการที่จะช่วยให้พืชมีความสามารถในการการเจริญเติบโตได้ดีในสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนไปได้ทันกับการเปลี่ยนแปลง

ตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยแห่งรัฐออสเตรเลียตะวันตกได้ทำการศึกษาค้นคว้าหายีนส์ที่ทนต่อความร้อน (Heat Tolerant) สำหรับคาโนลาซึงเป็นพืชน้ำมันที่ปลูกมากชนิดหนึ่งในรัฐออสเตรเลียตะวันตก เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับรับมือกับความเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

นอกจากนั้นสหราชอาณาจักรก็เป็นอีกประเทศหนึ่งที่หน่วยงานรับผิดชอบซึ่งได้แก่ DEFRA แสดงความสนใจและกำลังจะเริ่มขบวนการหารือเพื่อนำเทคโนโลยีชนิดใหม่ในการปรับปรุงพันธุ์พืชหรือที่เรียกว่า New Breeding Technics (NBT) โดยเฉพาะเทคนิคการปรับแต่งพันธุกรรม หรือที่เรียกว่า Gene editing มาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์พืช เพื่อพัฒนาความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ให้ทัดเทียมกับหลาย ๆ ประเทศที่ก้าวหน้าในเรื่องนี้ไปแล้ว โดยสหราชอาณาจักรมีแผนที่จะเริ่มดำเนินการได้ทันทีในปลายปีนี้หลังจากที่ไม่ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของสหภาพยุโรปอีกต่อไปหลังจากที่การออกจากสหภาพฯมีผลทางกฎหมาย ซึงหากอังกฤษยกเลิกข้อห้ามการใช้เทคนิคการปรับแต่งยีนส์ภายหลังจากสิ้นสุดระยะเวลาปรับเปลี่ยนตามข้อตกลงของการออกจากระบบของสหภาพฯ บริษัทขนาดเล็กและองค์กรหรือสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ก็จะสามารถเข้ามามีส่วนในการพัฒนาเทคนิคดังกล่าวได้เท่าเทียมกับองค์กรข้ามชาติและประเทศในส่วนอื่น ๆ ของโลกได้โดยทันที

เทคโนโลยีชีวภาพอาจจะเป็นสิ่งที่หลายคนอาจจะรู้สึกต่อต้านอยู่ในปัจจุบัน แต่อาจจะเป็นสิ่งจำเป็นที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพื่อความยั่งยืนของสังคมมนุษย์